You are here

Założenia terapii uciskowej

Założenia terapii uciskowej

Pomysł

Pomysł terapii uciskowej jest oparty na prostym i skutecznym założeniu mechanicznym: elastycznego ubioru wokół nogi.

Poprzez uciskanie kończyny przy pomocy stopniowanej kompresji, najsilniejszej w okolicy kostki i zmniejszającej się ku górze, pończochy uciskowe wspomagają powrót krwi żylnej do serca, zmniejszają ciśnienie żylne, zapobiegają zastojowi żylnemu i uszkodzeniu ścian żył oraz skutecznie redukują ból i uczucie ciężkich nóg poprzez wspomaganie organizmu w transportowaniu krwi w górę nóg, przeciwdziałając sile grawitacji.

Ta metoda lecznicza jest przepisywana przez lekarza do leczenia zapalenia żył, zakrzepicy żylnej oraz w opiece pooperacyjnej po zabiegu żylnym, skleroterapii i innych metodach leczenia żylaków, a także w celu zmniejszenia objawów przewlekłej niewydolności żylnej (uczucie ciężkości w nogach, żylaki, obrzęk i owrzodzenia na nogach).  
Może być również zalecana w celu zapobiegania problemom żylnym podczas ciąży i w trakcie długich podróży. Pończosznicze wyroby uciskowe o niższym poziomie ucisku można zakupić nawet bez konsultacji z lekarzem, o ile nie występują przeciwwskazania takie jak ciężka niewydolność tętnicza.

W zależności od choroby podczas terapii uciskowej mogą być stosowane różne rodzaje produktów: skarpety, pończochy, rajstopy i bandaże.

Obecnie nowe wzory i projekty produktów uciskowych firmy SIGVARIS promują lepszą współpracę z pacjentem podczas leczenia.  

Założenia

  1. Terapia uciskowa zakłada wywieranie kontrolowanego ucisku na kończynę. Ciśnienie jest mierzone w milimetrach słupa rtęci (mm Hg) lub hektopaskalach (hPa). 1 mm Hg = 1,33 hPa.
     
  2. Ciśnienie jest wywierane poprzez założenie wyrobu na kończynę.
     
  3. Pończochy i bandaże są nazywane wyrobami medycznymi. Muszą one spełniać surowe normy. Określane są jako ortezy, co oznacza, że ich działanie ma na celu podtrzymywanie lub wzmacnianie części ludzkiego ciała. Jednocześnie nie stanowią zamiennika części ciała, jak dzieje się w przypadku protez.
     
  4. Działanie produktu jest mechaniczne. Wykorzystuje się tu zasadę histerezy, która jest określona przez krzywą rozciągnięcia i relaksacji ciała elastycznego. Wyrób pośrednio przekazuje ucisk na układ żylny.
     
  5. Ogólnie rzecz ujmując, produkt przeciwstawia się nadciśnieniu wywieranemu przez uszkodzony system żylny.
     
  6. Ucisk jest większy na poziomie kostki, ponieważ wyrób uciskowy musi wywierać przeciwstawny ucisk tam, gdzie ciśnienie krwi jest najwyższe.
     
  7. Ucisk zmniejsza się stopniowo, ze względu na kierunek przepływu krwi. Stopniowany spadek ucisku jest określany w wymaganiach wyrobu medycznego i zależy od klasy ucisku.
     
  8. Ucisk jest określany przez:
    - elastyczną siłę odbicia pończoch,
    - kształt nogi: ucisk wywierany na nogę zależy od krzywizny jej powierzchni (prawo Laplace'a). Z tego powodu pończochy wywierają większy ucisk powyżej końca piszczelowego i ścięgna Achillesa oraz niższy w obrębie bocznej części nogi. Za kostkami ucisk nie jest wywierany, a pończochy nie dotykają skóry.

Bibliografia
   Pollack A.A. et Wood E.H., „Venous pressure in the saphenous vein at the ankle in man during exercise and changes in posture”, J Appl Physicl. 1949,1: 649.
   Partsch H., Rabe E., Stemmer R., „Compression”, rozdział 5 w: „Compression of the extremities”, Editions Phlébologiques Françaises 2000, Paris, s. 57–134.

Skutki ucisku

1. Skutki hemodynamiczne:

  • zwiększa przepływ krwi w żyłach,
  • zmniejsza objętość krwi w żyłach,
  • zmniejsza refluks w uszkodzonych żyłach powierzchownych i/lub głębokich,
  • zmniejsza patologicznie podwyższone ciśnienie krwi żylnej.

   
2. Wpływ na tkanki:

  • zmniejsza obrzęk tkanek,
  • zwiększa drenaż szkodliwych substancji,
  • ogranicza stan zapalny,
  • podtrzymuje procesy naprawcze,
  • usprawnia ruch ścięgien i stawów.